Onderwijsbehoefte vanuit het perspectief van leerlingen, leraren en ouders

Voorbeeld: ouders denken dat ze hun kind het beste kennen, de leraar denkt meer te weten van goed onderwijs, de leraar denkt dat hij zo zijn best doet en dat de ouders zich niet realiseren dat hij een hele klas moet bedienen, de leerling denkt  ‘het lukt niet’, maar kan niet op eigen kracht verwoorden wat hij nodig heeft, de leraar denkt als we het samen besproken hebben, moet ik het ook echt gaan doen en ik weet niet of me dat gaat lukken, et cetera.

Iedereen wil het beste voor de leerling maar er ontstaat geen gezamenlijk gesprek over wat goed werkt bij deze leerling. Om de stagnatie die ontstaat te doorbreken moeten mentale modellen geëxpliciteerd worden en worden bijgesteld zodanig dat ruimte ontstaat voor een gesprek, uitmondend in een door alle betrokkenen begrepen en effectieve aanpak.

In dit nieuwe project wordt onderzocht wat 'effectief begeleiden afgestemd op ontwikkelingsperspectief en onderwijsbehoeften van leerlingen' concreet betekent voor de betrokken leerlingen, leraren en ouders. De veronderstelling is daarbij dat de effectiviteit van de begeleiding toeneemt als de verschillende perspectieven van leraren, leerlingen en ouders in die driehoek kunnen worden samengebracht.

Onderzoeksvragen:

• Wat betekent ‘effectief begeleiden afgestemd op onderwijsbehoefte en ontwikkelingsperspectief van leerlingen’ concreet voor de betrokken leerlingen, leraren en ouders?
• Zijn die perspectieven verschillend en beïnvloedt dat de effectiviteit van de begeleiding negatief?
• Zo ja, hoe kunnen de verschillende perspectieven in die driehoek worden samengebracht?